Na samym końcu przykład najdroższych, lecz zarazem docierających do największych rzesz potencjalnych turystów działań komunikacyjnych – reklam telewizyjnych: kampanie w CNN international (2009).

Po pierwszym 30-sekundowym spocie wizerunkowym emitowanym w paśmie EMEA stacji CNN International, należało przekazać bardziej precyzyjny komunikat. Komunikat intrygujący, a zarazem wyróżniający sam spot wśród wielu innych reklam. Efektem burzy mózgów był scenariusz, prezentujący widzom CNN dwie osoby, które za wszelką cenę starają się wydłużyć swój pobyt w Krakowie. Taki przekaz w domyśle informuje, że dni, które już spędzili w Krakowie były dla nich wspaniałe i niezapomniane, a miasto dosłownie ich wciągnęło. Nasi bohaterowie symulują więc zagubienie paszportów i zostają kolejny dzień, w czym towarzyszy im nasz widz. Na końcu reklamy, nasza para upojona kolejnym dniem w Krakowie rozważa możliwość „zagubienia” biletów lotniczych.

Przytoczone powyżej przykłady działań komunikacyjnych mają całkowicie odmienny charakter, pochodzą z różnych półek arsenału instrumentów promocji, różni je także znacząco koszt realizacji. Mają jednak wspólny mianownik – były ukierunkowane na wszechstronne dotarcie do najliczniejszej, lecz przecież zróżnicowanej grupy potencjalnych turystów w kraju i zagranicą. Dobór zróżnicowanych kanałów komunikowania, metod i motywów przewodnich kreacji obliczony był na możliwie najszersze „pokrycie” mapy klientów Krakowa adekwatnymi przekazami. Miasto starało się, aby dotrzeć z informacją o Krakowie do najliczniejszej grupy turystów w kraju i za granicą, a także budować wizerunek miasta zgodnie z jego strategicznymi założeniami.

Warto jeszcze wspomnieć o szerokim tle, jakie dla opisanych powyżej, różniących się metod komunikacji, tworzyły równoległe klasyczne kampanie reklamowe ATL. Przykładem choćby takie znane kampanie, jak ta z 2004 roku wykorzystująca motyw kieliszków układających się w podcienia Sukiennic, czy też kampania na jubileusz 750-lecia lokacji Krakowa z postaciami warszawskiej Syrenki, Neptuna i Mikołaja Kopernika, które wydają się być pod silnym wrażaniem obchodów jubileuszu Krakowa. Nie obyło się w obu przypadkach bez kontrowersji. Czy było to działaniem zamierzonym, czy bardziej „wypadkiem przy pracy kreatywnej”, pozostawmy bez odpowiedzi, jako rodzaj case study dla tych, którzy chcą zgłębiać tajniki strategicznego planowania działań promocyjnych w marketingu miejsc. Niezależnie od rozstrzygnięcia tej kwestii, zawsze ważnym efektem ubocznym kontrowersyjnych kreacji staje się ich rozgłos medialny. A to sprawia, że marka „żyje” w przestrzeni medialnej oraz świadomości odbiorców.

Odwołując się do przywołanego na początku strategicznego podejścia Krakowa do programowania aktywności marketingowej warto podkreślić,  że wszystko to, co działo się w promocji miasta nie było przypadkowe, inicjowane ad hoc, w poczuciu gorącego oddechu konkurencyjnych miast (a w opisywanych latach polskie miasta i regiony wyjątkowo zaktywizowały się pod względem marketingu terytorialnego), lecz było zaplanowane, miało charakter konsekwentnie wdrażanych strategii i programów.